تفاوت ثروتمندان با فقیران در چیست ؟

آنچه که  ثروتمندان را  از فقیران متمایز کرده اعتقادات آنهاست :

  1. آدم های ثروتمند معتقدند: من، زندگی خویش را خودم میسازم ولی آدم های فقیر معتقدند: زندگی برای من تصادفی پیش می آید. اگر خواهان بدست آوردن ثروت هستید، اعتقاد داشتن به این مساله که عنان زندگی و به ویژه وضعیت مالی در دستان شما قرار دارد خیلی مهم است. باید این نکته را باور کنید که آگاهانه یا ناآگاهانه، خود شما تنها کسی هستید که میتوانید موفقیت را برای خودتان به وجود آورید و تنها کسی هستید که کشمکش بین پول و موفقیت را در درون خود خلق میکنید.
  1. ثروتمندان با پول، با هدف برنده شدن بازی میکنند ولی افراد فقیر با پول، با هدف بازنده نشدن بازی میکنند. آدمهای فقیر در بازی با پول، به جای حالت تهاجمی، حالت تدافعی دارند. اجازه دهید از شما بپرسم: اگر شما در هربازی یا در هر ورزشی تنها بر روی دفاع کردن تکیه کنید، شانس شما برای بردن چقدر است؟ بیشتر مردم میدانند که خیلی کم یا هیچ. به بیان ساده اگر میخواهید ثروتمند شوید ریسک پذیر باشید و درجا نزنید . متاسفانه هدف بیشتر مردم از بازی کردن با پول، به جای به وجود آوردن ثروت و برکت، زنده ماندن و امنیت خاطر است. برای خود اهداف بزرگ انتخاب کنید ، نباید هدفتان تنها سپری کردن زندگی باشد ، بلکه باید بخواهید به بهترین شکل زندگی کنید. نباید بعد از پرداخت قسط و کرایه خانه و غیره دست از تلاش بردارید.  وقتی تصمیم شما این باشد که به اندازهای پول داشته باشید که بتوانید فقط هزینههایتان را بپردازید، این دقیقا همان مقداری خواهد بود که بدست خواهید آورد؛ فقط برای پرداخت هزینه ها و نه بیشتر!
  2. افراد ثروتمند متعهد به ثروتمند شدن و بهبود زندگیشان هستند. اولی فراد فقیر تنها آرزومند ثروتمند شدن هستند. حقیقت این است که بیشتر مردم به طور جدی نمیخواهند که ثروتمند شوند چون در ذهن ناخودآگاه آنها باورهای منفی زیادی در مورد ثروت و دارایی داشتن وجود دارد که به آنها میگوید، برای ثروتمند شدن مشکلاتی وجود دارد. آنها به شکل ظالمانه ای خود را محکوم به فقر میکنند و خود در حدی نمیبینند که ثروتمند باشند. این باور از برخی جملات معروف و مخرب منشا میگیرد که از کودکی همراه ما بوده مانند : لقمه به اندازه دهنت بردار ، پول چرک کف دست است ، هیچ کاخی ساخته شده مگر کوخی ویران شده باشد ، ثروتمندان همه دزد هستند و …
  3. ثروتمندان بزرگ و گسترده می اندیشند اما افراد فقیر محدود می اندیشند : بیشتر مردم خواسته های کوچک را انتخاب میکنند.  اول به خاطر ترس، آنها شکست را با مرگ برابر میبینند و حتی از موفقیت بیشتر گریزانند. دوم اینکه آنها احساس کوچکی و بی لیاقتی میکنند و این احساس را در خود ندارند که به اندازه کافی خوب و مهم هستند تا تفاوتی واقعی را در زندگی مردم ایجاد کنند.
  4. آدم های ثروتمند با افراد مثبت و موفق معاشرت میکنند. فقیران با آدم های منفی و یا شکست خورده معاشرت میکنند. افراد موفق در افراد موفق دیگر نگاه میکنند تا در خودشان ایجاد انگیزه کنند. آنها به افراد موفق دیگر به عنوان مدل هایی برای یادگیری نگاه میکنند تا بتوانند الگو بگیرند. افراد ثروتمند از اینکه دیگران در موفقیت پیشقدم شده اند خوشحالند چون میتوانند اکنون و براساس تجارب آنها، طرحی را برای خود بریزند که دستیابی آنها به موفقیت را آسان تر میکند. برعکس، آدم های فقیر وقتی در رابطه با موفقیت کسی چیزی را میشنوند در برابر آن قضاوت و انتقاد کرده و آنها را به باد مسخره میگیرند و سعی میکنند آنها را به سطحی که خودشان در آن قرار دارند، تنزل دهند.
  5. آدم های ثروتمند مشتاق تبلیغ کردن خود و ارزش هایشان هستند. آدمهای فقیر اشتیاقی به تبلیغ ندارند. تنفر از تبلیغ کردن خود، یکی از بزرگترین موانع بر سر راه موفقیت است. افرادی که در رابطه با تبلیغ کردن از خودشان مشکل دارند، معمولا ورشکسته هستند. مردم معمولا به دلیل اینکه فکر میکنند تعریف کردن از خود، بی ادبی و غرور بیجا میباشد، برتری ها و امتیازهای خودشان را برای افراد بازگو نمیکنند. اینگونه افراد که فروتنی و افتادگی بیش از حد دارند معمولا افرادی با موفقیت کمتر هستند.
  6. آدم های ثروتمند از مشکلات خود بزرگتر هستند. آدم های فقیر از مشکلات خود کوچکتر هستند. جادهای که به سمت ثروت میرود پر از چالش است و دقیقا به همین خاطر است که بیشتر مردم آن را طی نمیکنند؛ آدم های فقیر تقریبا هرکاری را انجام میدهند تا مشکلی پیش نیاید  یعنی تمام تمرکز خود را صرف جلوگیری از مشکلات میکنند و به محض دیدن یک مشکل قرار میکنند. از قضای روزگار آنهایی که نمیخواهند مشکلی داشته باشند، بزرگترین مشکلات را پیدا میکنند و مفلوک هستند.
  7. ثروتمندان دریافت کننده هایی عالی هستند. فقیران دریافت کننده هایی ضعیف هستند. یکی دیگر از مهمترین دلایلی که باعث میشود مردم به ظرفیت کامل مالی نرسند، این است که مردم گیرنده های ضعیفی هستند. ممکن است آنها در دادن خوب باشند و یا خوب نباشند ولی در گرفتن، بینهایت بد هستند. دلیل گیرندگی ضعیف، اول این است که بیشتر مردم حساس بی لیاقتی و بی ارزشی میکنند و این احساس معمولا از شیوه تربیت ما می آید. دوم اینکه مردم گرفتن را یک کار غلط و بد میدانند و فکر میکنند دادن بهتر از گرفتن است. این طرز فکری کاملا بی پایه است چون دادن و گرفتن دو روی یک سکه هستند و باید در توزان کامل باشند.
  8. آدم های ثروتمند ترجیح میدهند تا براساس دستاوردها به آنها پول پرداخت شود. آدم های فقیر ترجیح میدهند تا براساس زمان به آنها پول پرداخت شود. درآمد ثابت مشکلی ندارد، به شرطی که با توانایی شما برای به دست آوردن آنچه که ارزشش را دارید، تداخل نکند و معمولا در اینجاست که مشکل به وجود می آید. فقیران و افراد متوسط ترجیح میدهند یک مستمری و دستمزد ثابتی به آنها پرداخت شود. آنها نیاز دارند تا خاطر جمع باشند که بدانند دقیقا مقدار معینی پول در زمانی معین در هرماه دریافت میکنند. آنچه که آنها نمیتوانند تصور کنند، این است که این خاطرجمعی به بهای سلامتی آنها به دست می آید.ما ثروتمندان ترجیح میدهند براساس نتایجی که فراهم میکنند، اگر نشود به مقدار کلی حتی به مقدار جزئی، به آنها پرداخت شود. معمولا آدم های ثروتمند کسب و کار خودشان را دارند و درآمدشان را ترجیح میدهند براساس کمیسیون یا درصدی بدست آوردند.
  9. ثروتمندان به «هردو» می اندیشند. فقیران به «یا این، یا آن» می اندیشند. ثروتمندان در دنیای برکت و فراوانی زندگی میکنند، اما فقیران در دنیای محدودیت ها به سر میبرند. البته هر دو در دنیای مادی واحدی زندگی میکنند، ولی دیدگاه های آنها متفاوت است. افراد فقیر و متوسط از جنس کمبودها هستند و معتقدند: فراوانی فقط مربوط به اطراف ماست، هیچ چیز کافی نیست، تو نمیتوانی همه چیز را با هم داشته باشی و… اما من و کسی که ثروتمند واقعی است معتقد است که هرآنچه را میخواهید میتوانید داشته باشید.
  10. آدم های ثروتمند روی ارزش خالص دارایی هایشان تمرکز میکنند ادم های فقیر روی درآمد شغلی خودشان تمرکز میکنند. وقتی صحبت پول میرسد، معمولا مردم میپرسند: چقدر حقوق میگیری؟ به ندرت این سوال را میشنوید که: ارزش دارایی های شما چقدر است؟ میزان صحیح برای ثروت، ارزش دارایی میباشد، نه درآمد شغلی. همیشه این چنین بوده و خواهد بود. افراد فقیر فقط به میزان درآمد توجه میکنند.
  11. آدم های ثروتمند پولشان را خوب اداره میکنند. آدم های فقیر پولشان را بد اداره میکنند. توماس استانلی در کتاب پرفروش «میلیونر اتاق بعدی» ثروتمندان سرتاسر آمریکای شمالی را مورد بررسی قرار داده است که آن را میتوان در یک جمله خلاصه گفت:« ثروتمندان در اداره کردن پول خودشان ماهر هستند»
  12. آدم های ثروتمند پول خود را میدهند تا برای آنها شدیدا کار کند. ادم های فقیر شدیدا برای پول خود کار میکنند. اگر شما نیز مانند بسیاری از مردم باشید، پس با این برنامه بزرگ شده اید و باید برای درآوردن پول به شدت کار کرد. با این وجود اگر این گونه تربیت میشدید که مهم تر این است که پول خودتان را وادار کنید تا برای شما کار کند، خیلی بهتر میشد. جای تردیدی نیست که تلاش زیاد مهم است، اما تنها تلاش و کار شما را ثروتمند نخواهد.
  13. آدم های ثروتمند برخلاف ترسی که دارند دست به عمل میزنند. آدم های فقیر به ترس اجازه میدهند که متوقفشان کند.
  14. آدم های ثروتمند همیشه در حال رشد کردن و یادگرفتن هستند. آدم های فقیر فکر میکنند که همه موارد را میدانند. یکی از خطرناکترین جملات در سر راه موفقیت این است: من آن را میدانم. صراحتا بگویم: اگر واقعا ثروتمند و شاد نیستید، فرصت خوبی هنوز هست که در مورد پول، موفقیت و زندگی اطلاعاتی به دست آورید. این جمله معروف و مهم را فراموش نکنید که اگر آن طور که دوست دارید موفق باشید، موفق نیستید، موردی وجود دارد که از آن اطلاع ندارید و باید یاد بگیرید.

درباره ی مهتاب معصومی

همچنین ببینید

نام تجاری

چه منابعی هویت برند را تبیین می کنند؟

برند های قدرتمند، توانائی بهبود عملکرد کسب و کار را دارند. بهترین رهیافت شناخت درونی یک برند، …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

7 + 1 =